برابر روى در تكبيرات واجبه و مندوبه و نحر بمعنى اعلاى صدر و موضع قلاده آمده و مراد اينجا حذاء وجهست يعنى برابر رو . عمر بن يزيد روايت كرده كه من از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم كه فرمودند كه مراد ازو انحر در آيهء « فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ » رفع يدين است در تكبيرات برابر روى و مقاتل بن حيان از اصبغ بن نباته روايت كرده كه حضرت امير المؤمنين عليه الصلاة و السلام فرمود كه چون سورهء « إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ » نازل شد پيغمبر صلوات اللَّه عليه و آله از جبرئيل امين عليه السّلام پرسيد كه : چيست اين قربانى كردن كه پروردگار من مرا به آن مأمور گردانيده ؟ جبرئيل عليه السّلام گفت كه مراد قربانى كردن نيست ليكن امر كرده است خداى تعالى تو را درين آيه به اينكه هر گاه شروع كنى در نماز بردارد دستهاى خود را برابر روى در وقت تكبير احرام و در تكبير پيش از ركوع و در تكبيرات سجدتين مطلقا از جهت آنكه برداشتن دستها در وقت تكبيرات نماز طريق نماز ماست و طريق نماز جميع فرشتگان هفت آسمانست و هر چيزى را آرايشى و زينتى است و زينت نماز رفع يدين است در همهء تكبيرات و پيغمبر صلوات اللَّه عليه و آله فرمود كه رفع يدين در تكبيرات از استكانت و فروتنى است . « و فى رواية : النحر الاعتدال فى القيام بان يقيم صلبه و نحره » بنا برين صيغهء امر در « فصل لربك » يا براى وجوبست اگر مراد صلاة مفروضه باشد و يا اعم از وجوب و ندب اگر مراد مطلق نماز باشد و صيغهء امر در و انحر براى ندب خواهد بود و بنا بر آنچه از سيد مرتضى رضى اللَّه عنه نقل كرده‌اند كه او قائل بوجوب رفع يدين در تكبيرات نماز شده صيغهء امر در و انحر براى وجوب خواهد بود ليكن بنا بر اين بايد كه سيد قايل بوجوب تكبيرات نيز شده باشد زيرا كه وجوب كيفيت با استحباب اصل از دايرهء صحت بيرونست چنانچه شهيد رحمه اللَّه تصريح برين كرده و چون وجوب تكبيرات صريحا از سيد منقول نيست ميتواند بود كه وجوب در كلام